Gemlik Muhasebe'ye Hoşgeldiniz.. Bugün 9 Aralık 2018 Pazar




Ana Sayfa Ana Kategori Maliye Defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle KDV indirimlerinin reddi
Facebook'ta Paylaş



Defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle KDV indirimlerinin reddi

Defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle KDV indirimlerinin reddi

Defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle KDV indirimlerinin reddi durumunda;

mükellefin emtia ve hizmet satın aldığı kişi ve kuruluşlar nezdinde girişimde bulunarak, defter ve belgelerin mevcudiyetini temyiz aşamasında da ispatlayabileceği.
 
Uyuşmazlıkta; davacı şirketin 2003 yılı defter ve belgelerinin yandığından bahisle incelemeye ibraz edilmemesi ve bir kısım alış faturalarının sahte olduğunun tespit edilmesi üzerine 2003/Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin olarak re’sen tarh olunan katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.
……….
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 29. maddesinin 1/a bendinde, mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemleri üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri, aynı Kanunun 34. maddesinin 1. bendinde, yurt içinden sağlanan mal veya ithal olunan mal ve hizmetlere ait katma değer vergisinin alış faturası veya benzeri vesikalar ve gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmek ve bu vesikalar kanuni defterlere kaydedilmek şartıyla indirilebileceği hüküm altına alınmıştır.

Bu hükümler karşısında katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, mal alışlarının gerçek olması, indirim konusu yapılacak verginin fatura veya benzeri belgeler ile gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmesi ve söz konusu belgelerin kanuni defterlere kaydedilmiş olması gerekmektedir.

Olayda, defter ve belgelerin yandığından bahisle ibraz edilmemesi nedeniyle vergi matrahının tamamen veya kısmen maddi delillere dayanılarak saptanması olanağı ortadan kalkmış olduğundan resen takdir sebebinin varlığının kabulü zorunlu hale gelmiştir.

Ancak defter ve belgelerin ibraz edilememiş olması, yukarıda belirtilen ispat ve ibraz yükümlülüğünü ortadan kaldırmaya dayanak sayılabilecek hukuki bir neden olarak düşünülemez. Zira ticari icaplara göre emtia satın aldığı kişi veya kuruluşları tanımak ve bilmek durumundaki bir alıcı, gerekli girişimleri yaparak emtia alımına ilişkin belgelerin mevcudiyetini ispat olanağına her zaman sahip bulunmaktadır.

Bu durumda ise ispat külfeti kendisine düşen yükümlüler tarafından ibraz edilebilen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisi indirim konusu yapılabilecek, aksi halde indirimler kabul edilmeyecektir.

Vergi Mahkemesince ara kararı ile istenilmesine rağmen alış belgeleri ibraz edilmemiş ise de yükümlü tarafından temyiz aşamasında gider belgelerinin bir kısmının temin edilerek temyiz dilekçesine eklendiği görüldüğünden, Vergi Mahkemesince; 2003 yılına ait ibraz edilen faturalardan vergi dairesi müdürlüğünün de haberdar edilmesi suretiyle söz konusu faturaların gerçekten alış yapılan emtialara ait olup olmadığının araştırılması ve gerçek alış faturaları gözönüne alınarak ödenmesi gereken verginin bulunup bulunmadığının tespiti, gerekirse bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılarak verilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan ödenmesi gereken verginin tespiti halinde sahte faturaya isabet eden vergi dışındaki vergi için olayın oluş biçimi ve beyana göre tarhiyat yapılması nedeniyle tek kat ceza uygulanmalıdır.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine, Vergi Mahkemesinin kararının 2003/Aralık dönemine ilişkin olarak tarh olunan toplam (…) TL’lik cezalı vergiye ilişkin hüküm fıkrasının onanmasına, geri kalan cezalı vergiye ilişkin hüküm fıkrası ile 2003/Ocak-Kasım dönemlerine ait cezalı vergiye ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasına, oybirliği karar verildi. (Danıştay 9. Daire 03.04.2008 Tarih Esas No:2007/3844 ve Karar No: 2008/1713 )